tag:blogger.com,1999:blog-97844782011-04-21T10:53:07.880-07:00... پیر ما گفتپير ما گفت خطا بر قلــم صنع نرفت آفرين بر نظـــر پاک خطا پوشش بادAli Nasrinoreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1130301934110678892005-10-25T21:30:00.000-07:002005-10-25T21:45:34.123-07:00 آدرس وبلاگ را عوض کردم. آدرس جدید این شد http://Alinasri.blogfa.com لطفا از این به بعد به آدرس جدید مراجعه کنید Ali Nasrinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1130153082516484992005-10-24T02:52:00.000-07:002005-10-24T09:05:55.646-07:00دریغ ا‌ست ایران که ویران شودکنام پلنگان و شیران شودچند دقیقهء پیش از طرف دوستی از ایران خبربسیارنگران کننده ای به من رسید. آن خبر حاکی ازاین است که بنای پر ارزش باستانی چغازنبیل به دلیل عملیات لرزه نگاری که قرار است تا دو سه روز دیگر جهت اکتشاف نفت در آن منطق صورت گیرد، درمعرض ویرانی ست هنوزداغ ارگ بم، که بر اثر زمین لرزه ای طبیعی ویران شد، درسینه های عاشقان فرهنگ و تاریخ ایران فروکش نکرده است، Ali Nasrinoreply@blogger.com5747tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1128149476423693882005-09-30T22:57:00.000-07:002005-10-03T02:37:21.146-07:00این چه تیغ است که در هر رگ من، زخمی از اوستگربگویم که تو در خون منی بهتان نیستمن آنجا بودم در هنگام تولدت، اولین نفس های تو با من آغاز شد. من از نبض سینه ات، از حیاتت، از اسمی که بر تو نهاده اند، به تو نزدیک ترم، مرا صدا بزن. من قوت استخوانهای تو بودم هنگامی که اولین قدمت را بر زمین نهادی و قدمی دیگر پس از آن. من از خاک وطنت، از خاک تنت، به تو نزدیک ترم من آنجا بودم هنگامی که می گریستی به تنهایی Ali Nasrinoreply@blogger.com393tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1120311724615195922005-07-02T04:46:00.000-07:002005-07-02T10:10:54.013-07:00دراين شب سياهم گم گشت راه مقصوداز گوشه اى برون آى اى كوكب هدايتاين روزها آسمان ايران چه تاريك است. گويى ابرهاى سياه در هجومى ناگهان برآن شده اند كه دستان خورشيد را براى هميشه از اين سرزمين كوتاه كنند! و بيچاره مردمانى كه ساده لوحانه به انتظار باران نشسته انداين روزها كبوتران صلح و آزادى گيج و مبهوت بر زمين نشسته اند. دوران بازنشستگى زودرسشان را چگونه سر كنند: كوچ به ديارهاى غريب يا اعتصاب در كنج Ali Nasrinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1108345941142360682005-02-13T16:55:00.000-08:002005-02-14T10:24:05.366-08:00تابستان سرخپوستیدر آن هنگام که زمستان با آخرین روزهای پائیز چانه می زند و با سوز بادهایش اولین گدایان خیابان را در ملع عام تازیانه می زند. و در آن زمان که شهر در وحشت حکومت نظامی و گشت بادهایش رفته رفته خالی می شود، و "حجاب سفید" بر سر تمام درختها و گلها اجباری می شود. در آن ایام که رنگ رفته رفته فراموش می شود و شور زندگی با سرما و سکوت هماغوش می شود و چراغ آسمان هر شب کمی زودتر خاموش: فصلی فرا Ali Nasrinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1106644765266903222005-01-24T22:26:00.000-08:002005-01-26T13:13:06.026-08:00ساعت سه صبح است. تنها نشسته ام و سکوت اطرافم را پر کرده . جدال جالبیست میان من و سکوت. من می خواهم او را بشکنم و او بر آن است که مرا بشکند. من با صدای تِک تِک تَه خودکار، یا صدای تایپ کردن بر روی کلید های کی برد، یا صدای گنگ نفسهای پی در پی و صدای یکی در میان تپشهای قلبم، نمی گذارم که سکوت بر من چیره شود. و او با سماجتی عجیب و پشتکاری بی نظیر می کوشد تا فاصله های خالی میان صداها را پر کند و حریم Ali Nasrinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1105948430619152442005-01-16T22:33:00.000-08:002005-01-28T08:15:13.996-08:00در گذشت دکتر باستان حقدر گذشت دکتر باستان حق بسیار گل که از کف من برده است باداما من غمین گلهای یاد کس را پر پر نمی کنممن مرگ هیچ عزیزی را باور نمی کنم از زمانی که یاد دارم او را می شناختم، و پدرم نیز از زمانی که یاد دارد او را می شناخت. من مرگ دو نسل خاطره را باور نمی کنم. حضورش در عمقی از وجود من ریشه داشت که جزئی از من شده بود، گویی جهانی هرگز بدون او نبوده است .همانند ماه و ستاره و دریا و کوه و آسمان، بودنش از Ali Nasrinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1104708474410452672005-01-02T13:39:00.000-08:002005-01-04T12:27:43.806-08:00دو هزار و پنج سال شد که از تولد مسیح می گذرد. چه تولد ساده ای؛ در سکوت یک شب سرد صحرایی، در خلوت و آرامش طویله ای با بوی کاه و خاک نم خورده.زیر نور ضعیف چند عدد شمع که به کمک مهتاب می سوزند. و چه عمر کوتاه و ساده ای. به کوتاهی گذر جوانی. و به سادگی پیام " یکدیگر را دوست داشته باشید". و اما چه مرگ غوغایی! بالای تپه ای بلند، رو به دریا، با دستها و آغوشی ای باز و بدنی نیمه عریان، و تا جی از خار بر Ali Nasrinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1104305309548940652004-12-28T19:08:00.000-08:002005-01-23T19:04:00.840-08:00ندانستم که اين دريا چه موج خونفشان دارد ندانستم که اين دريا چه موج خونفشان دارد هیچ کس از دریا چنین انتظاری نداشت. از زمین شاید، او گردنکشی هایی می کند: گهگاهی غرش می کند و خرناسه می کشد. گاه از دهانهء کوههای خاکستریش مثل اژدها آتش های سرخ و سیاه پرتاب می کند و گاه از شدت خشم می لرزد و شهرهای کاهگلیِ دو هزار ساله را با مردمانش می بلعد. ولی دریا که حسابش جدا بود. او با رنگ آبی آسمانی و صدای ملایِِمِ رفت و آمدِ موجهایش، نماد امنیت و Ali Nasrinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9784478.post-1104205371745970572004-12-27T19:37:00.000-08:002005-01-23T19:05:02.993-08:00روز دانشجو روز دانشجو او را تصور می کنم که بر صندلی عقب ماشينش نشسته، سرش را بر پنجره تکيه داده و در فکری عميق فرو رفته است. صدايی نمی شنود جز صدای گنگ تپشهای نبض شقيقه اش بر روی شيشه. عرق سرد چسبناکی به روی پيشانی اش نشسته است. زبانش خشک و سنگين شده و دهانش نيمه باز مانده است. لبخند همیشگیش در لبان آویزانش محو شده است. بغض دردناکی گلويش را فشار می دهد و او می کوشد تا با نفس های کوتاه و پی در پی آن را به Ali Nasrinoreply@blogger.com231